۰

اشکیات

روضۀ جدایی

دی ۹, ۱۳۸۸ در ۰۹:۴۰ توسط

کبوتر حرم-خاطرات خدمت در حرم امام‌رضا علیه‌السلام-روضۀ جدایی

پریروز، روز یازدهم محرّم، نزدیک غروب پاسم شروع شد. انتهای بست شیخ بهاء‌الدین، کفشداری ۱۴، ایستاده بودم که نگاهم به غروب خورشید افتاد و دلم گرفت. یاد وداع کاروان کربلا با بدن‌های بی‌سر سیدالشهداء علیه‌السلام و اهل‌بیت و اصحابشون افتادم. یاد قصۀ تلخ جدایی… .

با خودم فکر کردم که وقتی سفری پیش می‌آد و می‏خوام از مشهد بیرون برم، چقدر برام سخته؛ بااینکه نه به امام‌رضا علیه‌السلام معرفت کامل دارم و نه قدرش رو می‌دونم. حتماً همۀ زائران حضرت هم موقع بیرون‌رفتن از مشهد همین احساس دلتنگی رو دارند.

اما کاروان اسرای اهل‌بیت(ع)، به‌خصوص امام‌سجاد و حضرت زینب سلام‌الله‌علیهما، عارف به حق امام بودند و می‌دونستند درد جدایی از امام یعنی چی. اون‌ها چی کشیدند وقتی برای خداحافظی از کنار شهدای کربلا عبور کردند و راهی کوفه شدند!

امان از دل زینب(س)!

کبوتر حرم

Print Friendly, PDF & Email

پاسخ دهید